Kanisa la Christadelphian huko Anderlecht

Jacobs droom in Bethel

septembre 21, 2026septembre 21, 2026 par Marcus Ampe, publié dans Almachtige God, Bijbeltekst aanhalingen, Gedrag of houding tegenover anderen, Geschiedenis + Nieuwsvoering, Vragen & Antwoorden

questions

We hebben gezien dat Isaak besefte dat hij Jakob zijn wettelijk bindende legaat had gegeven, nadat Rebekka een plan had bedacht om hem ertoe te verleiden Jakob te zegenen in plaats van Esau.

42 Toen Rebekka nieuws kreeg over wat haar oudste zoon Esau in gedachten had, riep ze haar jongste zoon Jakob bij zich en zei tegen hem: “Luister! Je broer Esau is van plan wraak te nemen door je te vermoorden. 43 Dus nu, mijn zoon, gehoorzaam mij: vlucht onmiddellijk naar mijn broer Laban in Haran, 44 en blijf een tijdje bij hem totdat de woede van uw broer afneemt— 45 totdat de woede van uw broer tegen u afneemt en hij vergeet wat je hem hebt aangedaan. Dan zal ik je laten komen en terugbrengen. Waarom zou ik jullie allebei op één dag verliezen?”
Jakob werd naar Laban gestuurd. 46 Rebekka zei tegen Isaak: “Ik walg van het leven vanwege de Hettitische vrouwen. Als Jakob ook met een Hettitische vrouw zou trouwen, een inwoner van het land, zoals deze vrouwen, waarom zou ik dan leven?”

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 27:42–46). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

Na dit incident was Esau zo boos op Jakob dat hij hem zelfs wilde vermoorden, maar om dat te voorkomen bedacht Rebekka een plan om Jakob een tijdje weg te sturen, zodat de storm kon afnemen. Ze stuurde Jakob weg om te voorkomen dat hij met een Kanaänitische vrouw zou trouwen, zoals Esau had gedaan.

34 *Toen Esau veertig jaar oud was, trouwde hij met Judith, dochter van Beeri de Hethiet, en Basemath, dochter van Elon de Hiviet. 35 Maar zij werden een bron van bitterheid voor Isaak en Rebekka.

* Deze verzen uit de priesterlijke bron introduceren het volgende gedeelte over Esau’s verlies van zijn recht als eerstgeborene door hiervoor een motivatie te suggereren in Isaaks en Rebekka’s afkeer van Esau’s Kanaänitische vrouwen.

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 26:33–35). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

1 *Isaak riep daarom Jakob bij zich en zegende hem, met de opdracht: “Je mag niet met een Kanaänitische vrouw trouwen! 2 Ga nu naar Paddan-aram, naar het huis van Bethuel, de vader van je moeder, en kies daar een vrouw voor jezelf uit de dochters van Laban, de broer van je moeder.

* Een glimp van Rebekka’s scherpzinnigheid wordt gegeven door 27:42–28:2. Ze is op de hoogte van Esau’s moorddadige complot tegen Jakob (27:42–45), maar realiseert zich dat de episode van de gestolen zegen nog steeds pijnlijk is voor Isaak; ze gebruikt daarom een ander motief om Isaak ervan te overtuigen Jakob weg te sturen —hij moet binnen de familie trouwen (endogamie), in tegenstelling tot Esau. Esau, zoals gewoonlijk onnadenkend, beseft te laat dat hij ook binnen de familie moet trouwen, maar, veelbetekenend genoeg, trouwt hij uit Abrahams afgewezen lijn. Op dit punt in het verhaal hebben Jacob (en zijn moeder) de zegen voor zichzelf genomen. Hun daden hebben Jacob in een precaire positie gebracht: hij moet het land ontvluchten vanwege de moorddadige bedoelingen van zijn broer en een vrouw vinden in een ver land. Men zou zich kunnen afvragen hoe Gods zegen aan zo’n onwaardige intrigant kan worden gegeven.

Er is een bijbels patroon waarbij de jongere broer of zus de voorkeur krijgt boven de oudere —Isaak boven Ismaël, Jakob boven Esau, Rachel boven Lea, Jozef boven zijn oudere broers, Efraïm boven Manasse (Gn 48:14), David boven zijn oudere broers.

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 28:1–2). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

Rebekka hoopte dat El Shaddai, de sterke Almachtige God, hem zou zegenen.

3 Moge de Almachtige God u zegenen en vruchtbaar maken, u vermenigvuldigen zodat u een vergadering van volkeren kunt worden. 4 Moge God u en uw nakomelingen de zegen van Abraham schenken, zodat u bezit kunt krijgen van het land waar u woont, dat Hij aan Abraham heeft toegewezen.”
5 Toen stuurde Isaak Jakob op weg; hij ging naar Paddan-aram, naar Laban, zoon van Bethuel de Arameeër, en broer van Rebekka, de moeder van Jakob en Esau.

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 28:3–5). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

Vers 4, dat de zegen van Abraham is, wordt later door Paulus uitgebreid tot christenen. Het doel was dat de zegen van Abraham door Christus Jezus tot de heidenen zou komen, zodat ook de heidenen de beloofde Geest door geloof konden ontvangen (Gl 3:14).

14 opdat in Christus Jezus de zegen van Abraham tot de heidenen zou komen, zodat wij de belofte van de Geest door geloof zouden ontvangen.

Nieuwe Amerikaanse standaardbijbel: update uit 1995 (Galaten 3:14). (1995). De Lockman Stichting.

28 Er is geen Jood of Griek, er is geen slaaf of vrije man, er is geen man of vrouw; want jullie zijn allemaal één in Christus Jezus.
29 En als u Christus toebehoort, dan bent u Abrahams nakomelingen, erfgenamen volgens de belofte.

Nieuwe Amerikaanse standaardbijbel: update uit 1995 (Galaten 3:28–29). (1995). De Lockman Stichting.

Nadat hij met twee buitenlandse meisjes was getrouwd (26:34), besefte Esau dat zijn huidige vrouwen een probleem vormden; daarom probeerde hij zijn vader te behagen door met een familielid te trouwen. Dus ging hij naar de familie van zijn oom Ismaël (de oudere halfbroer van zijn vader Isaak, de zoon van Abraham en Hagar; 16:1–4; 21:1–21) en nam van daaruit een vrouw om zijn ouders, Isaak en Rebekka, een plezier te doen.

8 Esau besefte hoe onaangenaam de Kanaänitische vrouwen zijn vader Isaak waren. 9 Daarom ging Esau naar Ismaël en trouwde, naast de vrouwen die hij had, met Mahalath, de dochter van Abrahams zoon Ismaël en zus van Nebajoth.

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 28:8–9). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

Gods verbondsbelofte aan Abraham en Isaak werd ook aan Jakob aangeboden. Maar het was niet genoeg om Abrahams kleinzoon te zijn; Jakob moest zijn eigen persoonlijke relatie met God opbouwen.

In de oudheid reisden mensen in het Oosten alleen met een mantel en wat voedsel, waarbij ze de harde grond als bed gebruikten. Soms zochten ze ook naar een steen om hun hoofd erop te leggen (zoals een kussen). Toen Jakob ging liggen en begon te dromen, had hij een vreemde droom over een ladder die tot aan de hemel reikte.

Jacobs droom in Bethel.* 10 Jakob vertrok uit Beer-seba en trok richting Haran. 11 Toen hij een bepaalde plaats tegenkwam,* bleef hij daar voor de nacht, aangezien de zon al was ondergegaan. Hij pakte een van de stenen op die plek, legde die onder zijn hoofd en ging daar liggen.

12 Toen had hij een droom: een trap* rustte op de grond, waarvan de bovenkant tot aan de hemel reikte; en Gods engelen gingen erop op en neer. 13 En daar stond de HEER naast hem en zei: Ik ben de HEER, de God van Abraham, uw vader, en de God van Isaak; het land waarop u ligt, zal Ik aan u en uw nakomelingen geven. 14 Uw nakomelingen zullen zijn als het stof van de aarde, en door hen zult u zich verspreiden naar het westen en het oosten, naar het noorden en het zuiden. In jou en je nakomelingen zullen alle families van de aarde zegen vinden. 15 Ik ben met jullie en zal jullie beschermen waar jullie ook gaan, en jullie terugbrengen naar dit land. Ik zal je nooit verlaten voordat ik heb gedaan wat ik je beloofd heb.

* Terwijl Jakob het land verlaat op weg naar een onzekere toekomst in Paddan-aram, verschijnt God aan hem op een heilige plaats die Jakob alleen had bezocht om een nacht uit te rusten. Jacobs onwetendheid over de heiligheid van de plaats onderstreept de genadigheid van de gave. Bij zijn terugkeer naar Kanaän zal hij opnieuw een goddelijke bezoeker tegenkomen in de vorm van de mysterieuze aanvaller (32:23–33) en na zijn terugkeer en verzoening met Esau zal hij opnieuw naar Bethel gaan (35:1–15).

* Plaats: het Hebreeuwse woord wordt vaak specifiek gebruikt voor een heilige plaats. Het dubbelzinnige woord “plaats” wordt hier gebruikt, want de tekst benadrukt dat Jakob geen idee heeft dat de plaats die hij is tegengekomen heilig is; pas als hij wakker wordt, beseft hij dat het heilig is. De plaats was Bethel (vers 19), een heilige plaats al in de tijd van Abraham (12:8).

* Trap: in het Hebreeuws sullam, traditioneel maar onnauwkeurig vertaald als “ladder.” Het overeenkomstige werkwoord, salal, betekent “iets opstapelen”, zoals aarde voor een snelweg of een hellingbaan. De beelden in Jacobs droom zijn mogelijk afgeleid van de Babylonische ziggurat of tempeltoren “met zijn top in de lucht” (11:4), en met bakstenen treden die naar een kleine tempel bovenaan leiden.

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 28:10–15). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

In deze droom liet God zien dat hij een relatie met Jakob wilde en dat Hij niet alleen de God van zijn grootvader Abraham en zijn vader Isaak wilde zijn, maar ook van Jakob. Jehovah gaf Jakob Zijn Woord dat Hij met hem was en dat Hij over hem zou waken waar hij ook ging. Jehovah beloofde ook dat Hij Jakob naar zijn land zou terugbrengen, want Hij zou hem niet verlaten voordat God alles had gedaan wat Hij hem had gezegd.

De bovenkant van de trap reikte tot aan de hemel. En daar stond de Almachtige God, die Zichzelf boven alle goden toonde. Hij zei dat Hij Jehovah was, de God van Jakobs vader Abraham en de God van Isaak, en dat Hij het land waarop Jakob lag aan hem en aan zijn nakomelingen zou geven. (Genesis 28:13).

God had deze woorden tegen Jakobs grootvader Abraham gezegd (12:3), ze herhaald tegen zijn vader Isaak (26:4) en Zijn verbond voortgezet door ze tegen Jakob te herhalen.

16 Toen Jakob uit zijn slaap ontwaakte, zei hij:

“Waarlijk, de HEER is op deze plaats en ik wist het niet!”

17 Hij was bang en zei:

“Wat is deze plek geweldig! Dit is niets anders dan het huis van God, de toegangspoort tot de hemel!”

18 De volgende ochtend vroeg nam Jakob de steen die hij onder zijn hoofd had gelegd, zette hem op als een heilige pilaar* en goot er olie overheen. 19 Hij noemde die plaats Bethel,* terwijl de vroegere naam van de stad Luz was geweest.

20 Jakob legde toen deze gelofte af:*

“Als God met mij zal zijn en mij zal beschermen op deze reis die ik maak en mij voedsel te eten en kleding te dragen zal geven, 21 en ik veilig terugkom naar het huis van mijn vader, zal de HEER mijn God zijn. 22 Deze steen die ik als heilige pilaar heb opgericht, zal het huis van God zijn. Van alles wat je mij geeft, zal ik je zonder mankeren een tiende deel teruggeven.”

* Heilige pilaar: in het Hebreeuws masseba, een steen die in vorm en grootte kan variëren, rechtopstaand geplaatst en meestal bedoeld voor een religieus doel. De gewoonte om dergelijke heilige pilaren in Palestina op te richten ging terug tot de pre-Israëlitische periode; maar aangezien hun polytheïstische associaties vaak behouden bleven, verbood de latere Israëlitische religie de oprichting ervan (Lv 26:1; Dt 16:22) en beval de vernietiging van degenen die met andere religies geassocieerd waren (Ex 34:13; Dt 12:3).

* Deze gelofte: Jakob weet heel goed dat Esau’s moorddadige toorn tussen hem en het bezit van het hem beloofde land staat en legt zijn gelofte zeer nauwkeurig af. Hij zweert de God die aan hem verscheen tot de zijne te maken, op voorwaarde dat de God hem veilig naar Paddan-aram en terug naar dit land leidt.

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 28:16–22). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

De belofte dat God zowel bij Jakob als bij zijn voorvaderen zou zijn, gaf Jakob de zekerheid dat hij in een goede relatie met de Goddelijke Schepper kon blijven. Hij geloofde dat God hem met Zijn aanwezigheid zou beschermen en onderhouden.

Het maakte niet uit waar Jakob heen ging; de Ene Ware God zou bij hem zijn. Jakob vluchtte voor alles wat hij wist, maar hij kon niet vluchten voor wat God voor hem had gepland.

Abraham had daar in Bethel (ongeveer zestien kilometer ten noorden van Jeruzalem en 95 kilometer ten noorden van Beersheba, waar Jakob zijn familie achterliet) al een gedenksteen geplaatst en een altaar gebouwd, waar hij de naam van God aanriep.

6 *Abram trok door het land tot aan de heilige plaats in Sichem, bij de eik van Moreh. De Kanaänieten bevonden zich toen in het land.
7 De HEER verscheen aan Abram en zei: Aan uw nakomelingen zal Ik dit land geven. Abram bouwde daar dus een altaar voor de HEER die aan hem verschenen was. 8 Van daaruit trok hij verder naar het heuvelland ten oosten van Bethel, waarbij hij zijn tent opzette met Bethel in het westen en Ai in het oosten. Hij bouwde daar een altaar voor de HEER en riep de HEER bij naam aan. 9 Toen reisde Abram etappes verder naar de Negeb.*

* Abrahams reis naar het centrum van het land, Sichem, vervolgens naar Bethel en daarna naar de Negeb, wordt herhaald in Jakobs reizen (33:18; 35:1, 6, 27; 46:1) en in de algemene route van de verovering onder Jozua (Jos 7:2; 8:9, 30). Abrahams reis is een symbolische “verovering” van het land dat hem is beloofd. Door hier (vv. 7, 8) en elders altaren te bouwen, erkent Abraham zijn God als Heer van het land.

* De Negeb: het halfwoestijngebied ten zuiden van Juda.

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 12:5–9). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

Aanvankelijk werd Bethel een belangrijk centrum voor aanbidding; later was het een centrum voor afgodenaanbidding. De profeet Hosea veroordeelde zijn slechte praktijken.

Jakob nam de steen waarop hij had geslapen en wijdde die in met olie om zich te herinneren wat er op deze plek was gebeurd.

Jacobs belofte van trouw aan God was voorwaardelijk. Hij verlangde ernaar om tijdens zijn eenzame reis verzorgd te worden en ooit veilig terug te keren. Hij wist niets meer over deze God die Zichzelf had geopenbaard, maar hij stond open om Hem te volgen. God bracht Jakob veilig terug naar Bethel, waar Jakob een altaar voor Hem bouwde (35:1–15).

Bethel opnieuw bekeken. 1 *God zei tegen Jakob: Ga nu naar Bethel. Vestig je daar en bouw daar een altaar voor de God die aan jou verscheen toen je op de vlucht was voor je broer Esau. 2 Jakob zei tegen zijn huisgezin en allen die bij hem waren: “Weg met de vreemde goden* onder jullie; reinig jezelf dan en kleed je om. 3 Laten we nu naar Bethel gaan, zodat ik daar een altaar kan bouwen voor de God die mij antwoordde op de dag van mijn nood en die bij mij is geweest, waar ik ook heen ben gegaan.”
4 Ze gaven Jakob alle vreemde goden die ze in hun bezit hadden, en ook de ringen die ze in hun oren hadden*, en Jakob begroef ze onder de eik die bij Sichem ligt. 5 Toen zij vertrokken, viel er een grote schrik over de omliggende steden, zodat niemand de zonen van Jakob achtervolgde.
6 Zo kwamen Jakob en al het volk dat bij hem was aan in Luz (nu Bethel) in het land Kanaän. 7 Daar bouwde hij een altaar en noemde de plaats El-Bethel,* want daar had God zich aan hem geopenbaard toen hij voor zijn broer vluchtte.
8 Debora, de voedster van Rebekka, is overleden. Ze werd begraven onder de eik onder Bethel, en daarom kreeg het de naam Allon-bacuth.*
9 Bij Jakobs aankomst uit Paddan-aram verscheen God opnieuw aan hem en zegende hem. 10 God zei tegen hem:

Je naam is Jacob.
Je zult niet langer Jacob heten
maar Israël zal jouw naam zijn.

Hij werd dus Israël genoemd. 11 Toen zei God tegen hem: Ik ben de Almachtige God; wees vruchtbaar en vermenigvuldig u. Een natie, ja, een vergadering van naties, zal uit u voortkomen, en koningen zullen uit uw lendenen voortkomen. 12 Het land dat Ik aan Abraham en Isaak heb gegeven, zal Ik aan u geven; en aan uw nakomelingen na u zal Ik het land geven.

13 Toen verliet God hem. 14 Op de plaats waar God met hem had gesproken, richtte Jakob een heilige pilaar op, een stenen pilaar, en daarop maakte hij een plengoffer en goot olie uit. 15 Jakob noemde de plaats waar God tot hem sprak Bethel.

* Jakob keert terug naar Bethel en sticht het heiligdom, een gebeurtenis die een “boekeneinde” vormt van het eerste bezoek aan Bethel in 28:10–22. Om het heiligdom van de Heer binnen te gaan, moet men zichzelf zuiveren en zich ontdoen van alle tekenen van trouw aan andere goden (Jos 24:23; Jgs 10:16). Jakob lijkt ook de gewoonte te initiëren om een pelgrimstocht naar Bethel te maken (zie Ps 122:1 en Is 2:3, 5).

* Vreemde goden: goddelijke beelden, waaronder die van huisgoden (zie noot bij 31:19), die het volk van Jakob meebracht uit Paddan-aram.

* Ringen … hun oren: de oorbellen behoorden mogelijk toe aan de goden, omdat oorbellen vaak op beelden werden geplaatst.

* El-Bethel: waarschijnlijk te vertalen “de god van Bethel.” Dit is een van de vele titels van God in Genesis die beginnen met El (= God), bijvoorbeeld El Olam (21:33), El Elyon (14:18), El de God van Israël (33:20), El Roi (16:13) en El Shaddai. De meeste hiervan (met uitzondering van El Shaddai) zijn verbonden aan specifieke Israëlitische heiligdommen.

* Allon-bacuth: de Hebreeuwse naam betekent “huilende eik.”

Nieuwe Amerikaanse Bijbel (herziene editie, Genesis 35:1–15). (2011). De Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen.

Nadat hij Esau had misleid, rende Jacob voor zijn leven en reisde meer dan 650 kilometer naar Haran. In het volgende hoofdstuk van Genesis zullen we kijken naar Jacobs ervaringen in Haran, waar Jakob trouwde en een gezin stichtte.

Hoe zou je hebben gereageerd als je Esau was en je broer je zegeningen had gestolen?
. blij voor je broer – boos op je broer – verbitterd en teruggetrokken – vastbesloten wraak te nemen
Wie houd jij het meest verantwoordelijk voor het feit dat Jakob de zegen van Isaak kreeg?
. Isaak – Rebekka (het was haar plan) – Jakob (hij slaagde erin) – Esau (zijn inspanningen waren te weinig, te laat)
Wiens zegen of goedkeuring is voor jou het belangrijkst?
Met wie identificeer je je in dit verhaal?
Wat doe je als er een « Jakob » in je leven is, die plannen maakt om misbruik van je te maken?
. probeer hem te ontwijken – geef ze wat ze willen – vecht voor wat van mij is – te slim af zijn – breng ze in de problemen – confronteer ze kalm
Hoe werd hij, gezien Jacobs huisgebonden karakter (zie 25, 27 e.v.), overgehaald om eindelijk het huis te verlaten?
Welke diplomatie gebruikte Rebekka tegen Jakob? Op Isaac?
Wat vind je het meest interessant aan Jacobs droom?
Probeerde Jakob met God te onderhandelen?
Is het mogelijk dat hij, in zijn onwetendheid over hoe hij God moest aanbidden en dienen, God behandelde als een dienaar die een dienst zou verrichten voor een fooi?
Was het omdat God Jakob zegende dat hij besloot Jehovah, de God van zijn vader, te volgen?
Als je in Jakobs schoenen stond, welke van Gods beloften zou je dan het meest bemoedigend hebben gevonden?
Heeft Jehovah Jakob voorspoedig gemaakt?
Had Jakob terecht ontzag en ervoer hij de God die zijn vader had gekend?
Zou je Jacobs ervaring tijdens en na zijn droom een bekering noemen, een hernieuwde toewijding van zijn leven aan God, een existentiële ontmoeting, een “vossenhol” religieuze ervaring, of iets anders?
Waarom ontmoet God Jakob ongevraagd en zonder verwijt?
Wat vind jij van Jacobs antwoord bij het ontwaken (vv 16-17)?
Wat vind je van zijn daden de volgende ochtend (vv 18-19)?
Hoe raakt Jacobs gelofte (vv 20-22) je? (Slechts een onderhandelingsmiddel, God onwaardig?)
Heb je dromen die je zou kunnen of willen beschouwen als dromen die verband houden met Gods plannen?
Denk je dat God nog steeds spreekt door middel van dromen?
Wat zijn de gevaren en voordelen van het vertrouwen op dromen voor begeleiding?
Vind je het goed dat mensen nog steeds monumenten, kathedralen of enorme kerken bouwen om God te herdenken en te eren?
Als je een monument zou maken om een van je belangrijkste ervaringen met God te herdenken, wat zou je dan kiezen? Waar zou het zijn? Wat zou je je elke keer hopen te herinneren als je het zag?

Voorgaande

Aanvullend

De droom van Jakob

Jacob’s Dream of the Ladder

septembre 16, 2026 par Christadelphians, publié dans Almighty God, Background article, History & news feed, Jesus Christ - son of God, Portrait of Biblical figures

Genesis 28

In the previous episode of Biblical figures, we saw how Jacob had deceived, or tricked, Isaac. We learned that Jacob received the greatest blessing from their father, Isaac. Esau wanted this blessing and became very angry because Jacob had received the blessing. Esau quietly made plans to harm Jacob. Esau thought that their father would soon die, so he decided to wait until then to hurt Jacob. However, Rebekah heard of Esau’s plan to hurt Jacob, so Rebekah decided that Jacob must be sent away for a while until Esau would forget about his evil plan.

Rebekah went and spoke to Isaac and told him that she would be very sad if Jacob should choose a wife from the Canaanites. In our lesson for today we find Isaac telling his son Jacob not to take a wife from among the women of Canaan, just as Abraham did not want Isaac to have a wife from among this wicked people. Isaac asks Jacob to go to the house of Bethuel in Haran, who was Jacob’s grandfather, and choose a good companion to be his wife, from among the daughters of Laban, who was Jacob’s uncle.

Isaac before Jacob left for Haran, Isaac again blessed him.

(Genesis 28:1-4) « And Isaac called Jacob, and blessed him, and charged him, and said unto him, Thou shalt not take a wife of the daughters of Canaan. {2} Arise, go to Padanaram, to the house of Bethuel thy mother’s father; and take thee a wife from thence of the daughters of Laban thy mother’s brother. {3} And God Almighty bless thee, and make thee fruitful, and multiply thee, that thou mayest be a multitude of people; {4} And give thee the blessing of Abraham, to thee, and to thy seed with thee; that thou mayest inherit the land wherein thou art a stranger, which God gave unto Abraham. »

This was the part of the blessing that Jacob wanted most. This part of the blessing was from God, Who would bless him and his seed, that is, his children and their children, and give them the land forever, just as Abraham and Isaac were promised by God, Isaac also said to Jacob, that God Almighty would bless him, and make him fruitful.

So Jacob sets out on his journey to Padan-Aram. On his way, he came toward Haran and, as it was night, he decided to stay the first night to sleep on a rocky hillside. Jacob was very tired and lonely with no one to talk to, and he missed his father and mother very much. Jabob gathered some stones and made a pillow and went to sleep.

While sleeping, he dreamed a wonderful dream. He saw a ladder set up on earth which reached up to heaven. The angels of God were going up and down on it. Jehovah also stood above it at the top. Then God spoke to Jacob. This was the first time that God had spoken to Jacob. God made the same promises to Jacob that He made to Abraham and Isaac. God said that Jacob and all the families of the earth would be blessed through Abraham, Isaac, and Jacob. God also promised to be near Jacob and bring him back to his own land. (Genesis 28:15)

« And behold the Lord and the God of Isaac; the land whereon thou liest, to thee will I give it, and to thy seed; and thy seed shall be as the dust of the earth, and thou shalt spread abroad to the west, and to the east, and to the north, and to the south: and in thee and in thy seed shall all the families of the earth be blessed.

And, behold, I am with thee, and will keep thee in all places whither thou goest, and will bring thee again unto this land; for I will not leave thee, until I have done that which I have spoken to thee of. » (Genesis 28:13-15)

Here God promises to be with Jacob on his journey, to protect him always, and, someday, to bring him back to the land of his father. Jacob was comforted by the dream.

« I am not alone, »

he thought.

« God is with me. »

When Jacob awakened from his dream, he was afraid and said,

« Surely the Lord is in this place, and I knew it not. »

Jehovah wanted Jacob to know that God is always present and can see and hear everything that we do. That is why God showed Jacob the ladder, and the angels going up and down the ladder. God wanted Jacob to realise that God and His angels are always near those who try to obey God.

Jacob took the stones where his head had rested and made an altar to God. He poured oil upon it and made a promise to God, as we read in verses 20-22.

« And Jacob vowed a vow, saying, ‘if God will be with me, and will keep me in the way that I go, and will give me bread to eat, and raiment to put on, so that I come again to my father’s house in peace; then shall the Lord be my God: and this stone, which I have set for an pillar, shall be God’s house; and of all that thou shalt give me I will surely give the tenth unto thee.' » (Genesis 28:20-22)

We must remember that in the early days God often revealed, or spoke, His purpose to His people in dreams or by His angels, who are God’s messengers.

We learn from this lesson how very important the promises which God made to Abraham first, and then to Isaac, and now to Jacob really are. We remember who the seed promised was. It was Jesus Christ, the son of God. These promises have only been fulfilled in part. Abraham became a great nation, but will become a greater nation, yet.
When Jesus Christ comes back to the earth to be the king over all God’s people, then these great promises will be fulfilled completely. Abraham, Isaac and Jacob will rise from the dead and possess the promised land when Christ reigns in power and great glory. What a happy time this will be, when the Glory of the Lord shall fill the whole earth.

Today we have God’s will, or purpose, written for us in the Bible, by God’s servants who were directed by God to speak or write. How happy we should be to be able to read and study the Word of God.

We all remember, too, that God can hear us and see everything we do. So we should always try to do nice things. We should also try very hard to be good to others.

Questions:

Why was Esau angry with Jacob?
How did Rebekah save Jacob from Esau’s anger?
Why did Isaac want to send Jacob to his uncle’s house?
What is the name of Jacob’s uncle?
What part of the blessing did Jacob want most?
Where did Jacob sleep the first night?
What did Jacob make a pillow from?
What did Jacob see in his dream?
Was this the first time that God had spoken directly to Jacob?
What did Jacob have promised to him in the dream?
Who, beside Jacob, had been told that same promise?
When will those promises be fully fulfilled?
How did God show Jacob that He is always near those who obey Him?
Can God always hear us and see us?

Preceding

Additional reading

Ndoto ya Yakobo ya Ngazi

septembre 16, 2026 par Christadelphians, publié dans Historia + Habari, Mungu Mkuu (Grand Dieu), Mungu Mwenyezi (Dieu Tout-Puissant), Nakala ya usuli (Article de fond), Picha ya takwimu za Biblia (Portrait de personnages bibliques), Yesu Kristo - Mwana wa Mungu

Mwanzo 28

Katika sehemu iliyotangulia ya watu wa Biblia, tuliona jinsi Yakobo alivyomdanganya, au kumdanganya Isaka. Tulijifunza kwamba Yakobo alipata baraka kuu kutoka kwa baba yao, Isaka. Esau alitaka baraka hii na akakasirika sana kwa sababu Yakobo alikuwa amepokea baraka. Esau alifanya mipango kimya kimya ya kumdhuru Yakobo. Esau alifikiri kwamba baba yao angekufa hivi karibuni hivyo aliamua kusubiri hadi wakati huo ili kumuumiza Yakobo. Hata hivyo, Rebeka alisikia juu ya mpango wa Esau wa kumuumiza Yakobo, kwa hiyo Rebeka aliamua kwamba Yakobo apelekwe mbali kwa muda mpaka Esau asahau mpango wake mbaya.

Rebeka akaenda na kuzungumza na Isaka na kumwambia kwamba angehuzunika sana ikiwa Yakobo angechagua mke kutoka kwa Wakanaani. Katika somo letu la leo tunampata Isaka akimwambia mwanawe Yakobo asichukue mke kutoka miongoni mwa wanawake wa Kanaani, kama vile Ibrahimu hakutaka Isaka awe na mke kutoka miongoni mwa watu hawa waovu. Isaka anamwomba Yakobo aende kwenye nyumba ya Bethueli huko Harani, ambaye alikuwa babu ya Yakobo, na kuchagua mwandamani mzuri wa kuwa mke wake, kutoka miongoni mwa binti za Labani, ambaye alikuwa mjomba wa Yakobo.

Isaka kabla Yakobo hajaondoka kwenda Harani, Isaka alimbariki tena.

(Mwanzo 28:1-4) Isaka akamwita Yakobo, akambariki, akamshtaki, akamwambia, Usimchukue mke wa binti za Kanaani. {2} Inuka, nenda Padanaram, kwenye nyumba ya Bethueli baba ya mama yako; na kukuchukua mke kutoka huko wa binti za Labani ndugu wa mama yako. {3} Na Mwenyezi Mungu akubarikie, na kukufanya uzaae, na ukuzidishe, ili uwe umati wa watu; {4} Na uwape baraka za Ibrahimu, kwako, na kwa uzao wako pamoja nawe; ili uirithi nchi uliyo mgeni, ambayo Mungu alimpa Ibrahimu. »

Hii ilikuwa sehemu ya baraka ambayo Yakobo alitaka zaidi. Sehemu hii ya baraka ilitoka kwa Mungu ambaye angembariki yeye na uzao wake, yaani, watoto wake na watoto wao, na kuwapa nchi milele, kama vile Ibrahimu na Isaka walivyoahidiwa na Mungu, Isaka pia alimwambia Yakobo, kwamba Mungu Mwenyezi angembariki, na kumfanya azaa matunda.

Kwa hiyo Yakobo anaanza safari yake ya kwenda Padan-Aramu. Akiwa njiani alikuja kuelekea Harani na, kama usiku ulivyokuwa, aliamua kukaa usiku wa kwanza kulala kwenye kilima chenye mawe. Yakobo alikuwa amechoka sana na mpweke bila mtu wa kuzungumza naye, na aliwakosa sana baba na mama yake. Yabobu akakusanya mawe na kutengeneza mto na kwenda kulala.

Akiwa amelala aliota ndoto nzuri sana. Aliona ngazi iliyowekwa duniani ambayo ilifika mbinguni. Malaika wa Mungu walikuwa wakipanda na kushuka juu yake. Yehova pia alisimama juu yake. Kisha Mungu akazungumza na Yakobo. Hii ilikuwa mara ya kwanza kwa Mungu kuzungumza na Yakobo. Mungu alitoa ahadi zile zile kwa Yakobo ambazo alizitoa kwa Ibrahimu na Isaka. Mungu alisema kwamba Yakobo na familia zote za dunia zingebarikiwa kupitia Ibrahimu, Isaka, na Yakobo. Mungu pia aliahidi kuwa karibu na Yakobo na kumrudisha katika nchi yake mwenyewe. (Mwanzo 28:15)

« Na umwone Bwana na Mungu wa Isaka; nchi uliyo nayo, nitakupa, na kwa uzao wako; na uzao wako utakuwa kama mavumbi ya nchi, na utaenea ng’ambo upande wa magharibi, na upande wa mashariki, na kaskazini, na kusini: na ndani yako na katika uzao wako familia zote za dunia zitabarikiwa.

Na, tazama, niko pamoja nawe, na nitakuweka katika sehemu zote unakoenda, na nitakuleta tena katika nchi hii; maana sitakuacha, mpaka nifanye yale niliyozungumza nawe. » (Mwanzo 28:13-15)

Hapa Mungu anaahidi kuwa pamoja na Yakobo katika safari yake, kumlinda daima, na, siku moja, kumrudisha katika nchi ya baba yake. Yakobo alifarijiwa na ndoto hiyo.

« Siko peke yangu, »

alifikiri.

« Mungu yuko pamoja nami. »

Yakobo alipoamka kutoka katika ndoto yake, aliogopa na kusema,

« Hakika Bwana yuko mahali hapa, na sikujua. »

Yehova alitaka Yakobo ajue kwamba Mungu yuko daima na anaweza kuona na kusikia kila kitu tunachofanya. Ndiyo maana Mungu alimwonyesha Yakobo ngazi, na malaika wakipanda na kushuka ngazi. Mungu alitaka Yakobo atambue kwamba Mungu na malaika zake daima wako karibu na wale wanaojaribu kumtii Mungu.

Yakobo alichukua mawe ambayo kichwa chake kilikuwa kimepumzika na kufanya madhabahu kwa Mungu. Alimimina mafuta juu yake na kutoa ahadi kwa Mungu, kama tulivyosoma katika mistari 20-22.

« Na Yakobo akaapa nadhiri, akisema, ‘ikiwa Mungu atakuwa pamoja nami, na ataniweka katika njia ninayoenda, nami atanipa mkate wa kula, na mavazi ya kuvaa, ili nije tena kwa baba yangu. nyumba kwa amani; basi Bwana atakuwa Mungu wangu: na jiwe hili, ambalo nimeliweka kwa nguzo, litakuwa nyumba ya Mungu; na kati ya hayo yote utakayonipa hakika nitakupa sehemu ya kumi.’ (Mwanzo 28:20-22)

Ni lazima tukumbuke kwamba katika siku za mwanzo Mungu mara nyingi alifunua, au alizungumza, Kusudi lake kwa watu wake katika ndoto au na malaika Wake, ambao ni wajumbe wa Mungu.

Tunajifunza kutokana na somo hili jinsi ahadi ambazo Mungu alimpa Ibrahimu kwanza zilivyo muhimu sana, na kisha kwa Isaka, na sasa kwa Yakobo ni muhimu sana. Tunakumbuka mbegu iliyoahidiwa ni nani. Alikuwa Yesu Kristo, mwana wa Mungu. Ahadi hizi zimetimizwa kwa sehemu tu. Ibrahimu akawa taifa kubwa, lakini litakuwa taifa kubwa zaidi, hata hivyo.
Yesu Kristo anaporudi duniani kuwa mfalme juu ya watu wote wa Mungu, basi ahadi hizi kuu zitatimizwa kabisa. Ibrahimu, Isaka na Yakobo watafufuka kutoka kwa wafu na kumiliki nchi ya ahadi wakati Kristo atatawala kwa nguvu na utukufu mkuu. Huu utakuwa wakati wa furaha kiasi gani, wakati Utukufu wa Bwana utakapoijaza dunia nzima.

Leo tumeandikiwa mapenzi, au kusudi la Mungu, kwa ajili yetu katika Biblia, na watumishi wa Mungu ambao walielekezwa na Mungu kuzungumza au kuandika. Tunapaswa kuwa na furaha kiasi gani kuweza kusoma na kusoma Neno la Mungu.

Sote tunakumbuka, pia, kwamba Mungu anaweza kutusikia na kuona kila kitu tunachofanya. Kwa hivyo tunapaswa kujaribu kila wakati kufanya mambo mazuri. Tunapaswa pia kujaribu sana kuwa wazuri kwa wengine.

Maswali:

Kwa nini Esau alimkasirikia Yakobo?
Rebeka aliokoaje Yakobo kutokana na hasira ya Esau?
Kwa nini Isaka alitaka kumpeleka Yakobo nyumbani kwa mjomba wake?
Je, jina la mjomba wa Yakobo ni nani?
Je, Yakobo alitaka sehemu gani ya baraka zaidi?
Yakobo alilala wapi usiku wa kwanza?
Jacob alitengeneza mto nini?
Yakobo aliona nini katika ndoto yake?
Je, hii ilikuwa mara ya kwanza kwa Mungu kuzungumza moja kwa moja na Yakobo?
Yakobo amemuahidi nini katika ndoto?
Nani, kando ya Yakobo, alikuwa ameambiwa ahadi hiyo hiyo?
Ahadi hizo zitimizwe kikamilifu lini?
Je, Mungu alimuonyeshaje Yakobo kwamba sikuzote yuko karibu na wale wanaomtii?
Je, Mungu anaweza kutusikia daima na kutuona?

Uliopita

Le rêve de Jacob de l’échelle

septembre 16, 2026 par Christadelphians, publié dans Article de fond, Dieu suprême, Histoire + Actualités, Jésus-Christ - Fils de Dieu, Portrait de personnages bibliques

Genèse 28

Dans l’épisode précédent de Personnages bibliques, nous avons vu comment Jacob avait induit en erreur ou trompé Isaac. Nous avons appris que Jacob a reçu la plus grande bénédiction de leur père, Isaac. Ésaü voulait cette bénédiction et se mit très en colère parce que Jacob avait reçu la bénédiction. Ésaü élabora discrètement des plans pour nuire à Jacob. Ésaü pensait que leur père allait bientôt mourir, alors il décida d’attendre jusque-là pour blesser Jacob. Cependant, Rébecca entendit parler du plan d’Ésaü pour blesser Jacob, alors Rébecca décida que Jacob devait être renvoyé pendant un certain temps jusqu’à ce qu’Ésaü oublie son plan maléfique.

Rébecca alla parler à Isaac et lui dit qu’elle serait très triste si Jacob choisissait une femme parmi les Cananéens. Dans notre leçon d’aujourd’hui, nous trouvons Isaac disant à son fils Jacob de ne pas prendre une femme parmi les femmes de Canaan, tout comme Abraham ne voulait pas qu’Isaac ait une femme parmi ce peuple méchant. Isaac demande à Jacob d’aller à la maison de Bethuel à Haran, qui était le grand-père de Jacob, et de choisir une bonne compagne pour être sa femme, parmi les filles de Laban, qui était l’oncle de Jacob.

Isaac avant que Jacob ne parte pour Haran, Isaac le bénit à nouveau.

(Genèse 28 :1-4) « Et Isaac appela Jacob, le bénit, le chargea et lui dit : Tu ne prendras pas de femme parmi les filles de Canaan ». {2} Lève-toi, va à Padanaram, dans la maison de Bethuel, père de ta mère ; et prends de là une femme parmi les filles de Laban, frère de ta mère. {3} Et que Dieu Tout-Puissant te bénisse, te rende fécond et te multiplie, afin que tu sois une multitude de gens ; {4} Et te donne la bénédiction d’Abraham, à toi et à ta postérité avec toi ; afin que tu hérites du pays dans lequel tu es étranger, que Dieu a donné à Abraham

C’était la partie de la bénédiction que Jacob désirait le plus. Cette partie de la bénédiction venait de Dieu qui le bénirait, lui et sa postérité, c’est-à-dire ses enfants et leurs enfants, et leur donnerait le pays pour toujours, tout comme Abraham et Isaac avaient été promis par Dieu. Isaac dit aussi à Jacob que Dieu Tout-Puissant le bénirait et le rendrait fécond.

Jacob se lance donc dans son voyage vers Padan-Aram. En chemin, il arriva vers Haran et, comme il faisait nuit, il décida de rester la première nuit pour dormir sur une colline rocheuse. Jacob était très fatigué et seul, sans personne à qui parler, et son père et sa mère lui manquaient beaucoup. Jabob ramassa quelques pierres, fabriqua un oreiller et s’endormit.

Pendant son sommeil, il a fait un rêve merveilleux. Il vit une échelle dressée sur terre qui atteignait le ciel. Les anges de Dieu montaient et descendaient dessus. Jéhovah se tenait également au-dessus, au sommet. Alors Dieu parla à Jacob. C’était la première fois que Dieu parlait à Jacob. Dieu a fait les mêmes promesses à Jacob qu’à Abraham et Isaac. Dieu a dit que Jacob et toutes les familles de la terre seraient bénis par Abraham, Isaac et Jacob. Dieu a également promis d’être près de Jacob et de le ramener dans son propre pays. (Genèse 28:15)

« Et voici l’Éternel et le Dieu d’Isaac ; le pays sur lequel tu mens, je te le donnerai, ainsi qu’à ta postérité ; et ta postérité sera comme la poussière de la terre, et tu t’étendras à l’ouest, à l’est, au nord et au sud : et en toi et en ta postérité toutes les familles de la terre seront bénies.

Et voici, je suis avec toi, je te garderai dans tous les lieux où tu iras, et je te ramènerai dans ce pays ; car je ne te quitterai pas avant d’avoir fait ce dont je t’ai parlé. » (Genèse 28:13-15)

Ici, Dieu promet d’être avec Jacob dans son voyage, de le protéger toujours et, un jour, de le ramener au pays de son père. Jacob fut réconforté par le rêve.

« Je ne suis pas seul »,

il pensait.

« Dieu est avec moi. »

Lorsque Jacob se réveilla de son rêve, il eut peur et dit :

« Certes, le Seigneur est ici, et je ne le savais pas. »

Jéhovah voulait que Jacob sache que Dieu est toujours présent et peut voir et entendre tout ce que nous faisons. C’est pourquoi Dieu a montré l’échelle à Jacob et les anges qui montaient et descendaient l’échelle. Dieu voulait que Jacob réalise que Dieu et ses anges sont toujours proches de ceux qui essaient d’obéir à Dieu.

Jacob prit les pierres où sa tête reposait et fit un autel à Dieu. Il versa de l’huile dessus et fit une promesse à Dieu, comme nous le lisons dans les versets 20-22.

« Et Jacob fit un vœu, disant : Si Dieu est avec moi, s’il me garde dans le chemin que je fais, s’il me donne du pain à manger et des vêtements à revêtir, afin que je revienne en paix dans la maison de mon père ; alors l’Éternel sera mon Dieu ; et cette pierre, que j’ai fixée comme colonne, sera la maison de Dieu ; et de tout ce que tu me donneras, je te donnerai sûrement le dixième (Genèse 28:20-22)

Nous devons nous rappeler que dans les premiers temps, Dieu révélait ou disait souvent son dessein à son peuple dans les rêves ou par ses anges, qui sont les messagers de Dieu.

Nous apprenons de cette leçon combien les promesses que Dieu a faites à Abraham d’abord, puis à Isaac, et maintenant à Jacob sont vraiment importantes. Nous nous souvenons de qui était la graine promise. C’était Jésus-Christ, le fils de Dieu. Ces promesses n’ont été tenues qu’en partie. Abraham est devenu une grande nation, mais il deviendra encore une nation plus grande.
Lorsque Jésus-Christ reviendra sur terre pour être le roi de tout le peuple de Dieu, alors ces grandes promesses seront complètement accomplies. Abraham, Isaac et Jacob ressusciteront d’entre les morts et posséderont la terre promise lorsque le Christ régnera avec puissance et grande gloire. Quel moment heureux ce sera, lorsque la Gloire du Seigneur remplira toute la terre.

Aujourd’hui, la volonté ou le dessein de Dieu est écrit pour nous dans la Bible, par les serviteurs de Dieu qui ont reçu l’ordre de Dieu de parler ou d’écrire. Comme nous devrions être heureux de pouvoir lire et étudier la Parole de Dieu.

Nous nous souvenons tous aussi que Dieu peut nous entendre et voir tout ce que nous faisons. Nous devrions donc toujours essayer de faire de belles choses. Nous devrions également faire de notre mieux pour être bons envers les autres.

Questions:

Pourquoi Ésaü était-il en colère contre Jacob ?
Comment Rébecca a-t-elle sauvé Jacob de la colère d’Ésaü ?
Pourquoi Isaac voulait-il envoyer Jacob chez son oncle ?
Quel est le nom de l’oncle de Jacob ?
Quelle partie de la bénédiction Jacob voulait-il le plus ?
Où Jacob a-t-il dormi la première nuit ?
De quoi Jacob a-t-il fabriqué un oreiller ?
Qu’a vu Jacob dans son rêve ?
Était-ce la première fois que Dieu parlait directement à Jacob ?
Qu’est-ce que Jacob lui avait promis dans le rêve ?
Qui, à part Jacob, avait entendu cette même promesse ?
Quand ces promesses seront-elles pleinement tenues ?
Comment Dieu a-t-il montré à Jacob qu’il est toujours proche de ceux qui lui obéissent ?
Dieu peut-il toujours nous entendre et nous voir ?

Jakob se droom van die leer

septembre 16, 2026 par Christadelphians, publié dans Agtergrond artikel (Afrikaans), Almagtige God, Geskiedenis en aktuele sake of nuus, Jesus Christus - seun van God, Jesus eenig gebooren Soon, Portret van Bybelse figure

Genesis 28

In die vorige episode van Bybelse figure het ons gesien hoe Jakob Isak mislei of bedrieg het. Ons het geleer dat Jakob die grootste seën van hulle vader, Isak, ontvang het. Esau wou hierdie seën hê en het baie kwaad geword omdat Jakob die seën ontvang het. Esau het stilweg planne gemaak om Jakob leed aan te doen. Esau het gedink dat hulle pa binnekort sou sterf, en daarom het hy besluit om tot dan toe te wag om Jakob seer te maak. Rebekka het egter gehoor van Esau se plan om Jakob seer te maak, en Rebekka het besluit dat Jakob vir ‘n rukkie weggestuur moet word totdat Esau van sy bose plan sou vergeet.

Rebekka het met Isak gaan praat en vir hom gesê dat sy baie hartseer sou wees as Jakob ‘n vrou uit die Kanaäniete sou kies. In ons les vir vandag vind ons Isak wat vir sy seun Jakob gesê het om nie ‘n vrou uit die vroue van Kanaän te neem nie, net soos Abraham nie wou hê Isak moet ‘n vrou uit hierdie goddelose hê nie. Isak vra Jakob om na die huis van Betuel in Haran, wat Jakob se oupa was, te gaan en ‘n goeie metgesel te kies om sy vrou te wees, uit die dogters van Laban, wat Jakob se oom was.

Isak voor Jakob na Haran vertrek het, Isak het hom weer geseën.

(Genesis 28:1-4) « En Isak het Jakob geroep en hom geseën en vir hom gesê: ‘Jy mag nie ‘n vrou van die dogters van Kanaän neem nie. {2} Staan op, gaan na Padanaram, na die huis van Betuel, jou moeder se vader; en neem vir jou ‘n vrou van die dogters van Laban, jou moeder se broer. {3} En die Almagtige seën jou, en maak jou vrugbaar en vermeerder jou, dat jy ‘n menigte van mense kan wees; {4} En gee jou die seën van Abraham, aan jou en jou nageslag saam met jou; dat jy die land kan beërwe waarin jy ‘n vreemdeling is, wat God aan Abraham gegee het. »

Dit was die deel van die seën wat Jakob die meeste wou hê. Hierdie deel van die seën was van God wat hom en sy saad, dit wil sê sy kinders en hulle kinders, sou seën en vir hulle die land vir ewig sou gee, net soos Abraham en Isak deur God belowe is, Isak het ook vir Jakob gesê, dat God die Almagtige hom sou seën en hom vrugbaar maak.

Jakob vertrek dus op sy reis na Padan-Aram. Op pad het hy na Haran gekom en, soos dit nag was, het hy besluit om die eerste nag te bly om op ‘n rotsagtige heuwel te slaap. Jakob was baie moeg en eensaam met niemand om mee te praat nie, en hy het sy pa en ma baie gemis. Jabob het ‘n paar klippe bymekaargemaak en ‘n kussing gemaak en gaan slaap.

Terwyl hy slaap, het hy ‘n wonderlike droom gedroom. Hy het ‘n leer op die aarde gesien wat tot in die hemel gekom het. Die engele van God het op en af daarop gegaan. Jehovah het ook bo-aan dit gestaan. God het met Jakob gepraat. Dit was die eerste keer dat God met Jakob gepraat het. God het dieselfde beloftes aan Jakob gemaak wat Hy aan Abraham en Isak gemaak het. God het gesê dat Jakob en al die geslagte van die aarde geseën sou word deur Abraham, Isak en Jakob. God het ook belowe om naby Jakob te wees en hom terug te bring na sy eie land. (Genesis 28:15)

« En kyk, die Here en die God van Isak; die land waarop jy lê, aan jou sal Ek dit en jou nageslag gee; en jou saad sal wees soos stof van die aarde, en jy sal na die weste en na die ooste en na die noorde en na die suide uitsprei en in jou en in jou nageslag sal al die geslagte van die aarde geseën word.

En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou op al die plekke hou waarheen jy gaan, en jou na hierdie land sal bring; want Ek sal jou nie verlaat voordat ek gedoen het waarvan Ek met jou gespreek het nie. » (Genesis 28:13-15)

Hier belowe God om saam met Jakob op sy reis te wees, om hom altyd te beskerm, en eendag om hom terug te bring na die land van sy vader. Jakob was getroos deur die droom.

« Ek is nie alleen nie, »

het hy gedink.

« God is met my. »

Toe Jakob uit sy droom wakker word, het hy bang geword en gesê

« Die Here is sekerlik op hierdie plek, en ek het dit nie geweet nie. »

Jehovah wou hê Jakob moet weet dat God altyd teenwoordig is en alles wat ons doen, kan sien en hoor. Daarom het God vir Jakob die leer gewys, en die engele het op en af op die leer gegaan. God wou hê dat Jakob moet besef dat God en Sy engele altyd naby is aan diegene wat God probeer gehoorsaam.

Jakob het die klippe geneem waar sy hoof gerus het en vir God ‘n altaar gemaak. Hy het olie daarop gegooi en ‘n belofte aan God gemaak soos ons in verse 20-22 lees.

« En Jakob het ‘n gelofte afgelê en gesê: ‘as God met my sal wees en my sal bewaar op die weg wat ek gaan, en my brood sal gee om te eet en klere sal aantrek, sodat ek in vrede na my vader se huis kan kom; dan sal die Here my God wees; en hierdie klip wat ek vir ‘n pilaar gestel het, sal God se huis wees; en van alles wat jy my sal gee, sal Ek sekerlik die tiende aan jou gee.’ (Genesis 28:20-22)

Ons moet onthou dat God in die vroeë dae dikwels Sy doel aan Sy mense geopenbaar of gespreek het in drome of deur Sy engele, wat God se boodskappers is.

Ons leer uit hierdie les hoe belangrik die beloftes wat God aan Abraham gemaak het, eers, en dan aan Isak, en nou aan Jakob werklik is. Ons onthou wie die saad belowe het. Dit was Jesus Christus, die Seun van God. Hierdie beloftes is slegs gedeeltelik vervul. Abraham het ‘n groot nasie geword, maar sal ‘n groter nasie word.
Wanneer Jesus Christus terugkeer aarde toe om koning oor al God se mense te wees, sal hierdie groot beloftes ten volle vervul word. Abraham, Isak en Jakob sal uit die dood opstaan en die beloofde land besit wanneer Christus in mag en groot heerlikheid regeer. Wat ‘n gelukkige tyd sal dit wees wanneer die heerlikheid van die Here die hele aarde sal vul.

Vandag het ons God se wil, of doel, wat vir ons in die Bybel geskryf is, deur God se knegte wat deur God beveel is om te praat of te skryf. Hoe bly moet ons tog wees om die Woord van God te kan lees en bestudeer.

Ons almal onthou dat God ons kan hoor en sien wat ons doen. Ons moet altyd mooi dinge probeer doen. Ons moet ook hard probeer om goed vir ander te wees.

Vrae:

Waarom was Esau kwaad vir Jakob?
Hoe het Rebekka Jakob gered van Esau se toorn?
Waarom wou Isak vir Jakob na sy oom se huis toe stuur?
Wat is die naam van Jakob se oom?
Watter deel van die seën het Jakob die meeste wou hê?
Waar het Jakob die eerste nag geslaap?
Waarvan het Jakob ‘n kussing gemaak?
Wat het Jakob in sy droom gesien?
Was dit die eerste keer dat God met Jakob gepraat het?
Wat het Jakob in die droom aan hom beloof?
Wie, naas Jakob, is daardie selfde belofte vertel?
Wanneer sal hierdie beloftes ten volle vervul word?
Hoe het God vir Jakob gewys dat Hy altyd naby is aan diegene wat Hom gehoorsaam?
Kan God ons altyd sien en hoor?

Jacobs droom van de ladder

septembre 16, 2026 par Christadelphians, publié dans Achtergrond artikel, Almachtige God, Geschiedenis + Nieuwsvoering, Jezus Christus - zoon van God, Portret van Bijbelse figuren

Genesis 28

In de vorige aflevering van Bijbelse figuren zagen we hoe Jakob Isaak had misleid of bedrogen. We leerden dat Jakob de grootste zegen ontving van hun vader, Isaak. Esau wilde deze zegen en werd erg boos omdat Jakob de zegen had ontvangen. Esau maakte stilletjes plannen om Jacob kwaad te doen. Esau dacht dat hun vader spoedig zou sterven, dus besloot hij tot die tijd te wachten om Jacob pijn te doen. Rebekka hoorde echter van Esau’s plan om Jakob pijn te doen, dus besloot Rebekka dat Jakob een tijdje weggestuurd moest worden totdat Esau zijn kwade plan zou vergeten.

Rebekka ging heen en sprak met Isaak en vertelde hem dat zij zeer bedroefd zou zijn als Jakob een vrouw uit de Kanaänieten zou kiezen. In onze les voor vandaag zien we dat Isaak tegen zijn zoon Jakob zegt dat hij geen vrouw mag nemen uit de vrouwen van Kanaän, net zoals Abraham niet wilde dat Isaak een vrouw zou hebben uit dit slechte volk. Isaak vraagt Jakob om naar het huis van Bethuel in Haran te gaan, de grootvader van Jakob, en een goede metgezel te kiezen om zijn vrouw te zijn, uit de dochters van Laban, die de oom van Jakob was.

Voordat Jakob naar Haran vertrok, zegende Isaak hem opnieuw.

(Genesis 28:1-4) « En Isaak riep Jakob, zegende hem, viel hem aan en zei tegen hem: Gij zult geen vrouw nemen uit de dochters van Kanaän. {2} Sta op, ga naar Padanaram, naar het huis van de vader van Bethuel, uw moeder; en neem van daaruit een vrouw uit de dochters van de broer van Laban, uw moeder. {3} En de Almachtige God zegene u, en maak u vruchtbaar, en vermenigvuldig u, opdat u een menigte mensen mag zijn; {4} En geef u de zegen van Abraham, aan u, en aan uw zaad met u; opdat u het land erft waarin u een vreemdeling bent, dat God aan Abraham gaf. »

Dit was het deel van de zegen dat Jakob het meest wilde. Dit deel van de zegen was van God die hem en zijn zaad, dat wil zeggen zijn kinderen en hun kinderen, zou zegenen en hen het land voor altijd zou geven, net zoals Abraham en Isaak door God waren beloofd, zei Isaak ook tegen Jakob dat God De Almachtige zou hem zegenen en vruchtbaar maken.

Jacob gaat dus op reis naar Padan-Aram. Onderweg kwam hij richting Haran en omdat het nacht was, besloot hij de eerste nacht te blijven slapen op een rotsachtige heuvel. Jacob was erg moe en eenzaam en had niemand om mee te praten, en hij miste zijn vader en moeder erg. Jabob verzamelde wat stenen en maakte een kussen en ging slapen.

Tijdens zijn slaap droomde hij een wonderlijke droom. Hij zag een ladder op aarde staan die tot aan de hemel reikte. De engelen van God gingen erop en neer. Jehovah stond er bovenaan. Toen sprak God tot Jakob. Dit was de eerste keer dat God tot Jakob had gesproken. God deed dezelfde beloften aan Jakob die Hij aan Abraham en Isaak deed. God zei dat Jakob en alle families van de aarde gezegend zouden worden door Abraham, Isaak en Jakob. God beloofde ook om in de buurt van Jakob te zijn en hem terug te brengen naar zijn eigen land. (Genesis 28:15)

« En zie de Heer en de God van Isaak; het land waarop u ligt, aan u zal ik het geven, en aan uw zaad; en uw zaad zal zijn als het stof van de aarde, en u zult zich naar het westen verspreiden, en naar het oosten, en naar het noorden, en naar het zuiden: en in u en in uw zaad zullen alle families van de aarde gezegend worden.

En zie, Ik ben met u, en zal u bewaren op alle plaatsen, waarheen gij gaat, en zal u wederbrengen naar dit land; want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik gedaan heb, waarover Ik u gesproken heb » (Genesis 28:13-15)

Hier belooft God bij Jakob te zijn op zijn reis, hem altijd te beschermen en hem op een dag terug te brengen naar het land van zijn vader. Jakob werd getroost door de droom.

« Ik ben niet de enige »,

dacht hij.

« God is met mij. »

Toen Jakob uit zijn droom ontwaakte, werd hij bang en zei:

« Zeker, de Heer is op deze plaats, en ik wist het niet. »

Jehovah wilde dat Jakob wist dat God altijd aanwezig is en alles wat we doen kan zien en horen. Daarom liet God Jakob de ladder zien, en de engelen die op en neer gingen op de ladder. God wilde dat Jakob besefte dat God en Zijn engelen altijd dichtbij degenen zijn die God proberen te gehoorzamen.

Jakob nam de stenen waar zijn hoofd had gerust en maakte een altaar voor God. Hij goot er olie over en deed een belofte aan God, zoals we lezen in de verzen 20-22.

‘En Jakob beloofde een gelofte en zei: ‘Als God bij mij zal zijn en mij zal houden op de weg die ik ga, en mij brood zal geven om te eten en kleding zal aantrekken, zodat ik weer naar mijn vaders huis kom. huis in vrede; dan zal de Heer mijn God zijn; en deze steen, die ik als pilaar heb gezet, zal Gods huis zijn; en van alles wat u mij zult geven, zal ik u zeker de tiende geven.' » (Genesis 28:20-22)

We moeten niet vergeten dat God in de beginperiode vaak Zijn doel openbaarde of sprak tot Zijn volk in dromen of door Zijn engelen, die Gods boodschappers zijn.

Uit deze les leren we hoe belangrijk de beloften zijn die God eerst aan Abraham deed, en vervolgens aan Isaak, en nu aan Jakob. We herinneren ons wie het beloofde zaad was. Het was Jezus Christus, de zoon van God. Deze beloften zijn slechts gedeeltelijk ingelost. Abraham werd een groot volk, maar zal toch een groter volk worden.
Wanneer Jezus Christus terugkomt naar de aarde om de koning te zijn over heel Gods volk, dan zullen deze grote beloften volledig worden vervuld. Abraham, Isaak en Jakob zullen uit de dood opstaan en het beloofde land bezitten wanneer Christus regeert in macht en grote glorie. Wat een gelukkige tijd zal dit zijn, wanneer de Glorie van de Heer de hele aarde zal vullen.

Vandaag hebben we Gods wil, of doel, voor ons geschreven in de Bijbel, door Gods dienaren die door God werden opgedragen om te spreken of te schrijven. Wat zouden we blij moeten zijn om het Woord van God te kunnen lezen en bestuderen.

We herinneren ons ook allemaal dat God ons kan horen en alles kan zien wat we doen. We moeten dus altijd proberen leuke dingen te doen. We moeten ook heel hard proberen om goed te zijn voor anderen.

Vragen:

Waarom was Esau boos op Jakob?
Hoe redde Rebekka Jakob van Esau’s woede?
Waarom wilde Izak Jakob naar het huis van zijn oom sturen?
Hoe heet de oom van Jakob?
Welk deel van de zegen wilde Jakob het meest?
Waar heeft Jacob de eerste nacht geslapen?
Waar heeft Jacob een kussen van gemaakt?
Wat zag Jakob in zijn droom?
Was dit de eerste keer dat God rechtstreeks tot Jakob had gesproken?
Wat had Jakob hem in de droom beloofd?
Wie had naast Jakob dezelfde belofte te horen gekregen?
Wanneer zullen die beloften volledig worden nagekomen?
Hoe heeft God Jakob laten zien dat Hij altijd dichtbij degenen is die Hem gehoorzamen?
Kan God ons altijd horen en zien?

Voorgaande

Aansluitend

De droom van Jakob

Na de zomermaanden opgeroepen tot samenkomst

août 21, 2026août 21, 2026 par Marcus Ampe, publié dans Aankondiging, Christadelphian, Geschiedenis + Nieuwsvoering, Kerkopbouw - Kerkvorming, Wereldgebeuren & omgeving

Dit jaar mogen we niet klagen over de zomer. Het is weerkundig een prachtzomer geweest met enkele uitschieters die ons wel zouden moeten doen nadenken over klimaatverandering. Erg genoeg moesten vele bosbranden ons eraan herinneren dat we er degelijk werk van moeten maken om anders te gaan leven en onze omgeving beter te verzorgen.

De afgelopen maanden konden we zien hoe de natuur meester kon zijn over de mens. Meerdere aardbevingen, orkanen en tropische stormen zorgden voor veel leed.

Maar mensen brachten anderen nog meer onnodige en vermijdbare pijnen. Langs alle kanten hoorden we berichten van doodslag, moord en oorlog. Hierbij kunnen we niet nalaten dat er in de Bijbel staat dat naar het einde der tijden zulke dingen meer zouden gaan voorkomen. Zo kunnen we gewaarschuwd zijn en ons op alles voorbereiden.

Een kleine tweeduizend jaar geleden riep de apostel Paulus op om samen te komen in alle vriendschap, als verenigd één taal van liefde sprekend. In zijn eerste brief aan de Korinthiërs riep Paulus op om met al degenen die op elke plaats de naam van God aanroepen, in verbondenheid samen te komen. Voor Jehovah, onze God, de God van Israël, is het belangrijk dat mensen op een bepaalde plaats Gods Naam komen aanroepen. In het verleden was dat Jeruzalem.

God had in die tijd een plaats uitgekozen waar Hij wilde wonen. Naar die plaats moesten gelovigen gaan om Jehovah alles te brengen wat hen, door Hem, bevolen was. Het ging toen om brandoffers en vleessoffers, het tiende deel van hun oogsten, en hun beweeg-offers en alle belofte-offers. (Deuteronomium 12:11) Maar alle geschenken aan God en alle belofte-offers moesten ze meenemen naar de plaats die Jehovah zou uitkiezen. (Deuteronomium 12:26)

God verwachtte ook dat iedereen elk jaar heel precies een tiende deel van de hele oogst van zijn akkers of van zijn werk aan Jehovah zou opdragen. Van die tienden moesten de mensen een feestmaaltijd klaarmaken en gezamenlijk plezier hebben. Zo zouden zij leren om hun leven lang diep ontzag te hebben voor Jehovah, de Allerhoogste God.

God zou verder een plaats uitkiezen om in te wonen, voor diegenen die te ver van Jeruzalem wonen. Daar zouden die gelovigen hun paasoffer voor Jehovah brengen (Deuteronomium 16:2)

De apostel Paulus zei dat de Korinthiërs zich moesten aansluiten bij degenen die op elke plaats de naam van God “aanroepen » (en panti topo). Hij is de enige NT-auteur die de uitdrukking gebruikt (1 Kor. 1:2; 2 Kor. 2:14; 1 Thess. 1:8; 1 Tim. 2:8), en hij gebruikte het om te verwijzen naar de aanbidding van God die zich over de hele wereld verspreidde door zijn bediening aan de heidenen.

Om te spreken over het mysterie van God en tezamen te groeien in wijsheid en geloof, moeten we een plaats voorzien waar God in ons midden kan zijn. Dat hebben de Broeders in Christus hier in België op enkele plaatsen voorzien. Op zaterdag 5 september beginnen we het nieuwe academische jaar in de huiskerk van Anderlecht. We nodigen alle mogelijke geïnteresseerden uit om ons in de huiskerk te ontmoeten en meer te weten te komen over God en ons geloof.

Voorgaande

Aanvullende lectuur

Aliitwa kwa mkutano baada ya miezi ya kiangazi

août 21, 2026 par Marcus Ampe, publié dans Habari (Nouvelles), Historia + Habari, Jengo la kanisa - Malezi ya Kanisa ( Formation de l'église), Matukio ya ulimwengu na mazingira (monde & environnement), Tangazo (Annonce)

Mwaka huu hatuwezi kulalamika kuhusu majira ya joto. Imekuwa majira ya joto ya ajabu tena na baadhi ya wauzaji wa nje ambao wanapaswa kutufanya tufikirie juu ya mabadiliko ya hali ya hewa. Inatosha sana, mioto mingi ya misitu ilibidi kutukumbusha kwamba lazima tufanye jitihada thabiti ya kuishi tofauti na kutunza mazingira yetu vizuri zaidi.

Katika miezi ya hivi karibuni tumeweza kuona jinsi asili inaweza kumtawala mwanadamu. Matetemeko mengi ya ardhi, vimbunga na dhoruba za kitropiki zilisababisha mateso mengi.

Lakini watu walileta wengine hata maumivu yasiyo ya lazima na yanayoweza kuepukika. Pande zote tulisikia taarifa za kuua bila kukusudia, mauaji na vita. Hatuwezi kujizuia kusema kwamba Biblia inasema kwamba mambo kama hayo yangekuwa ya kawaida zaidi kuelekea mwisho wa wakati. Kwa njia hii tunaweza kuonywa na kujiandaa kwa kila kitu.

Miaka elfu mbili hivi iliyopita, mtume alimtaka Paulo aje pamoja katika urafiki wote, akiongea kama lugha moja ya upendo. Katika barua yake ya kwanza kwa Wakorintho, Paulo alitoa wito kwa wale wote wanaoliita jina la Mungu katika kila mahali kukusanyika pamoja katika utumwa. Kwa Yehova, Mungu wetu na Mungu wa Israeli, ni muhimu kwamba watu waje kuomba Jina la Mungu mahali fulani. Zamani hiyo ilikuwa Yerusalemu.

Mtume Paulo alisema kwamba Wakorintho wanapaswa kujiunga na wale wanaoita jina la Mungu “katika kila mahali » (na panti topo). Yeye ndiye mwandishi pekee wa NT kutumia maneno (1 Cor. 1:2; 2 Kor. 2:14; 1 Thes. 1:8; 1 Tim 2:8), na akaitumia kurejelea ibada ya Mungu iliyoenea ulimwenguni pote kupitia huduma yake kwa Mataifa.

Ili kusema juu ya fumbo la Mungu na kukua pamoja katika hekima na imani, ni lazima tutoe mahali ambapo Mungu anaweza kuwa kati yetu. Ndugu katika Kristo wametoa hii katika maeneo machache hapa Ubelgiji. Jumamosi, Septemba 5, tunaanza mwaka mpya wa masomo katika kanisa la nyumbani la Anderlecht. Tunaalika washiriki wote wanaopendezwa wakutane katika kanisa la nyumbani na kujifunza zaidi kuhusu Mungu na imani yetu.

Etre convoqué a une réunion après les mois d’été

août 21, 2026 par Marcus Ampe, publié dans Annonce, Christadelphe, Formation + Implantation d'église - Construction d'église, Histoire + Actualités, Monde & environnement, Nouvelles

Cette année, nous ne pouvons pas nous plaindre de l’été. Ce fut à nouveau un été merveilleux avec quelques cas particuliers qui devraient nous faire réfléchir au changement climatique. De nombreux incendies de forêt ont dû nous rappeler que nous devons faire un effort solide pour vivre différemment et mieux prendre soin de notre environnement.

Ces derniers mois, nous avons pu voir comment la nature pouvait maîtriser l’homme. De multiples tremblements de terre, ouragans et tempêtes tropicales ont causé beaucoup de souffrances.

Mais les gens ont apporté aux autres des souffrances encore plus inutiles et évitables. De tous côtés, nous avons entendu des rapports faisant état d’homicides involontaires, de meurtres et de guerres. Nous ne pouvons nous empêcher de dire que la Bible déclare que de telles choses deviendraient plus courantes vers la fin des temps. De cette façon, nous pouvons être prévenus et nous préparer à tout.

Il y a environ deux mille ans, l’apôtre a appelé Paul à se rassembler dans toute amitié, parlant comme une seule langue unie d’amour. Dans sa première lettre aux Corinthiens, Paul appelle tous ceux qui invoquent le nom de Dieu en tout lieu à se rassembler dans l’esclavage. Pour Jéhovah, notre Dieu et le Dieu d’Israël, il est important que les gens viennent invoquer le Nom de Dieu dans un certain lieu. Dans le passé, c’était Jérusalem.

L’apôtre Paul a dit que les Corinthiens devraient se joindre à ceux qui invoquent le nom de Dieu “en tout lieu » (et panti topo). Il est le seul auteur du NT à utiliser l’expression (1 Cor. 1:2; 2 Cor. 2:14; 1 Thess. 1:8; 1 Timothée 2:8), et il l’a utilisé pour désigner l’adoration de Dieu qui s’est répandue dans le monde entier par son ministère auprès des Gentils.

Pour parler du mystère de Dieu et grandir ensemble dans la sagesse et la foi, nous devons offrir un lieu où Dieu peut être parmi nous. Les Frères en Christ ont fourni cela à quelques endroits ici en Belgique. Le samedi 5 septembre, nous commençons la nouvelle année académique dans l’église de la maison d’Anderlecht. Nous invitons toutes les parties intéressées possibles à nous rencontrer dans l’église de la maison et à en apprendre davantage sur Dieu et notre foi.

Maintenant que nous pensons à élargir

Called to a meeting after the summer months

août 21, 2026 par Marcus Ampe, publié dans Announcement, Christadelphian, Church planting - Church formation, History & news feed, News, World events & environment

We certainly can’t complain about the summer this year. Weather-wise, it has been a wonderful summer, with a few extreme events that should make us think about climate change. Sadly, numerous forest fires have served as a stark reminder that we really must make a concerted effort to change the way we live and take better care of our environment.

Over the past few months, we have seen how nature can get the better of humankind. A series of earthquakes, hurricanes and tropical storms have caused a great deal of suffering.

But people have inflicted even more unnecessary and avoidable suffering on one another. From all sides, we have heard reports of manslaughter, murder and war. We cannot fail to note that the Bible states that such things would become more common towards the end of time. In this way, we can be warned and prepare ourselves for anything.

Just under two thousand years ago, the Apostle Paul called on people to come together in friendship, speaking with one voice of love as one united body. In his first letter to the Corinthians, Paul called for unity with all those who call upon the name of God in every place. For Jehovah, our God and the God of Israel, it is important that people come to a specific place to call upon God’s name. In the past, that place was Jerusalem.

At that time, God had chosen a place where He wished to dwell. Believers were to go to that place to bring to Jehovah everything He had commanded them to bring. This included burnt offerings and meat offerings, a tenth of their harvests, their peace offerings and all their vow offerings. (Deuteronomy 12:11) However, they were to take all their gifts to God and all their vow-offerings to the place that Jehovah would choose. (Deuteronomy 12:26)
God also expected everyone to dedicate to Jehovah, very precisely each year, a tenth of the entire harvest from their fields or from their labour. From these tithes, the people were to prepare a festive meal and enjoy themselves together. In this way, they would learn to have deep reverence for Jehovah, the Most High God, throughout their lives.
God would also choose a place to dwell in for those who lived too far from Jerusalem. There, those believers would offer their Passover sacrifice to Jehovah (Deuteronomy 16:2)

The apostle Paul said that the Corinthians should join those who call on the name of God “in every place” (en panti topō). He is the only NT author to use the expression (1 Cor. 1:2; 2 Cor. 2:14; 1 Thess. 1:8; 1 Tim. 2:8), and he used it to refer to the worship of God which was spreading around the world through his ministry to the Gentiles.

In order to speak about the mystery of God and to grow together in wisdom and faith, we need to provide a place where God can be amongst us. The Brothers in Christ have provided such places in a number of locations here in Belgium. On Saturday 5 September, we will begin the new academic year at the house church in Anderlecht. We invite anyone who is interested to join us at the house church to find out more about God and our faith.

Preceding